Lech Serpina z nominacją

Prezydent Gorzowa Jacek Wójcicki raz do roku przyznaje swoją Nagrodę Kulturalną dla twórców i animatorów kultury w postaci statuetki Motyla oraz dodatku finansowego. Nagrody dla najwyżej dwóch osób wręczane są podczas inauguracji roku kulturalnego. Nominowanych zgłaszają instytucje, stowarzyszenia lub osoby prywatne. Następnie Kapituła Nagrody Kulturalnej rekomenduje prezydentowi wybrane osoby, a pan prezydent decyduje, komu nagrodę wręczy.
W tym roku wśród nominowanych znalazł się Lech Serpina, który u nas prowadzi edukację muzyczną, a zgłosił go Uniwersytet Trzeciego Wieku. Niestety, pan prezydent nie wybrał Lecha Serpiny.
Nagrody Kulturalne w 2026 roku otrzymali: Iwona Goździk – edukatorka muzyczna z Filharmonii Gorzowskiej oraz Michał Bajsarowicz – artysta malarz.

A oto uzasadnienie naszej nominacji dla Lecha Serpiny:
Życie
Lech Serpina jest bardzo popularnym, powszechnie znanym w Gorzowie skrzypkiem, który swoją muzyką niesie ludziom radość.
Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną I st. w Gorzowie, następnie Liceum Muzyczne w Poznaniu i Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Poznaniu (1979) w klasie prof. J. Dzięcioła. Na koncercie dyplomowym dyrygował Chórem Madrygalistów, wykonywał z nim m. in. „Mesjasza” Haendla. W 2003 r. ukończył Podyplomowe Studium Zarządzania Oświatą na Uniwersytecie Szczecińskim.
Na skrzypcach gra od szóstego roku życia.
Od 1979 do 1988 pracował jako nauczyciel gry na skrzypcach i na altówce w Państwowej Szkole Muzycznej w Strzelcach Krajeńskich, następnie w Społecznym Ognisku Artystycznym w Gorzowie, a od 1990 r. w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Władysława Ciesielskiego w Gorzowie. Od 1995 do 2015 roku, czyli przez 20 lat, był dyrektorem tejże PSM I st. Nauczył gry na skrzypcach setki dzieci, wszystkich swoich uczniów uwrażliwiał na muzykę i na zespołową odpowiedzialność w sztuce. Za swoje osiągnięcie uznaje wprowadzenie do programu szkoły muzycznej improwizacji jazzowej. Były to pierwsze zajęcia tego typu w kraju. Wspólnie z nauczycielem przedmiotu – wtedy Przemysławem Raminiakiem – opracował program zajęć, którego podstawowym celem było rozwijanie wyobraźni muzycznej.
Od 2012 r. prowadzi zajęcia z edukacji muzycznej w Uniwersytecie Trzeciego Wieku.
Przez wszystkie lata pracy zawodowej włączał się do zarządzania kulturą miasta. W 2009 opracował „Propozycję działalności artystycznej i wykorzystania sali koncertowej w Gorzowie Wielkopolskim” oraz „Koncepcję działalności Centrum Edukacji Artystycznej – Filharmonia Gorzowska”.
Od połowy lat 70.jest obecny w życiu kulturalnym miasta, zawsze z nieodłącznymi skrzypcami. Współpracuje z Teatrem im. J. Osterwy oraz z zespołami amatorskimi, głównie folklorystycznymi. Liczbę koncertów z jego udziałem trzeba określać w tysiącach: od wielkich scen np. Opery Leśnej w Sopocie lub Sali Kongresowej w Pałacu Kultury w Warszawie przez kameralne aż do rodzinnych spotkań typu wesele. Ostatnio często, zawsze bezinteresownie, swoją muzyką towarzyszy zmarłym ludziom gorzowskiej kultury.

Uniwersytet Trzeciego Wieku
Zajęcia z edukacji muzycznej Lech Serpina prowadzi od 2012 roku. Wykłady bogato ilustruje nagraniami z własnych płyt DVD.
O tych zajęciach ich uczestniczka – Jolanta Żuchowska tak napisała:
Lech Serpina to pasjonat, który swoją miłością do muzyki jest w stanie zarazić każdego. Nic dziwnego, że w zajęciach uczestniczy ponad 60 słuchaczy, co przy naszych warunkach lokalowych jest nie lada wyzwaniem. Od czasu do czasu pan Lech zaprasza na zajęcia swoich uczniów, którzy oswajają się z występami przed publicznością, a my, wzruszeni do łez, nie żałujemy im braw. Czasami pan Lech bierze skrzypce i gra. Ach, co to jest za gra – uczta dla ucha i duszy.
Zajęcia mają formę wykładów. Omawiany temat jest bogato ilustrowany muzycznie. Słuchamy utworów Bacha, Verdiego, Chopina, Mozarta, ale także Niemena i Młynarskiego. Sposób, w jaki prowadzone są zajęcia, pozwala każdemu czuć się swobodnie. Pan Lech traktuje nas z wielkim szacunkiem i sympatią, co da się zauważyć w każdej sytuacji.

Teatr
Już w latach studenckich współpracował z Teatrem Polskim w Poznaniu (1977 – Biesy,
1978 – „Dno nieba” – jak napisano w umowie „gra na scenie w kostiumie – skrzypce”).
Od 1975 r. w różnych formach pracuje dla Teatru im. J. Osterwy w Gorzowie. najczęściej jako członek zespołu muzycznego towarzyszącego aktorom, ale także jako kierownik muzyczny, korepetytor muzyczny, kompozytor piosenek, twórca opracowania muzycznego itp. Muzykę skrzypiec w jego wykonaniu widzowie Teatru im. Osterwy mogli słyszeć m. in. w sztukach: 1975 – „Kolędnicy” i „Łaźnia”, 1981 – „Noc Dziadów”, 1988 – „Pluskwa”, 1989 – „Stachuriada”, 1989 – „Woytzeck”, 1989 – „Jan Maciej Karol Wścieklica”, 1990 – „Audiencja”, 1991 – „Sindbad”, 2003 – „Powtórka z Czerwonego Kapturka”, 2007 – „Trzy razy Piaf”, 2015 – „Bal w operze”, 2025 – „Lalka”.
W archiwum Lecha Serpiny szczególne miejsce zajmuje program z „Nocy Dziadów” z wpisem reżysera Wojciecha Jesionki: „Z pięknym podziękowaniem za wzniosłe solo na skrzypcach”. Choć często jest obecny na scenie, po raz pierwszy wystąpił w „Lalce”. gdy ubrany w koncertowy frak zagrał rolę znakomitego skrzypka Molinariego. Ponad 200 razy grał na skrzypcach jako akompaniator w przedstawieniu „Trzy razy Piaf”.
W latach, gdy był dyrektorem szkoły muzycznej sąsiadującej z teatrem, inicjował rozliczne formy udziału uczniów w pracy teatru, a aktorom, gdy było trzeba, udostępniał szkolne sale na próby.

Czarne Perły
Bezpośrednio po skończeniu średniej szkoły muzycznej został zaproszony do udziału w
Cygańskim Zespole Rozrywkowym „Czarne perły”, którym kierował Don Wasyl Doliński. Grał na skrzypcach jako Leslo Serpina. Dla młodego człowieka przygotowanego do wykonywania muzyki klasycznej wcale niełatwe było przestawienie się na muzykę etniczną, szczególnie pod czujnym okiem uzdolnionych Cyganów. Egzamin zdał bardzo dobrze, bo często był zapraszany na długie trasy koncertowe tego zespołu.

Chwylyna
Od 1983 roku związał się z zespół muzyki ludowej Łemków – „Chwyliną”. Przez blisko 20 lat koncertował z zespołem, występował na setkach koncertów w Polsce, także w Rosji, Danii, wiele razy w Niemczech, w 1992 r. wziął udział w nagraniu kasety „Zahrajte mi huszli”. Pokochał tę muzykę i ludzi ją tworzących. Do dziś łemkowskie melodie włącza do repertuaru swoich różnych występów okolicznościowych. W 2013 roku, podczas Łemkowskiego Spotkania po Latach dostał prezent od rodowitych Łemków z dedykacją: „W podziękowaniu za Twoją zasługę w krzewieniu naszej kultury i za muzykę, która stale gra w Twoim sercu”. Lech Serpina przyznaje, że naprawdę łemkowska muzyka zawsze gra w jego sercu.

Kapela U Zbycha
Od 1989 był członkiem kapeli „U Zbycha” wykonującej polską muzykę popularną, szczególnie folklor warszawski i lwowski. Ten rodzaj muzyki jest zawsze mile widziany podczas imprez plenerowych, towarzyskich, festynowych. Kapela wystąpiła na setkach tego typu spotkań, zawsze niosąc radość odbiorcom i inspirując do tańca.

Drzewiczanie
Od kilku lat jest członkiem kapeli zespołu „Drzewiczanie” działającego w Centrum Kultury w Kostrzynie. W 2023 roku wraz z tym zespołem uczestniczył w 57. Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym. Bardzo lubi grać rdzenną polską muzykę ludową, a także wywodzące się z niej współczesne jej wersje,

Odznaczenia i nagrody
1984 – Nagroda Wydziału Kultury UM w Gorzowie
2018 – Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
2023 – List od prezydenta Gorzowa: „Pragniemy wyrazić słowa podziękowania oraz uznania dla Pańskiej działalności i olbrzymiego zaangażowania w propagowanie aktywnego trybu życia wśród najstarszych mieszkańców Gorzowa”.
2025 – Podziękowanie Tomasza Cichockiego, dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Strzelcach Krajeńskich: „Z okazji jubileuszu pięćdziesięciolecia Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Strzelcach Krajeńskich składam panu serdeczne podziękowania za lata pracy, poświęcenia i serca, które włożył pan w rozwój naszej szkoły. Dzięki pana oddaniu, pasji i mądrości powstało coś trwałego, co z wdzięcznością kontynuujemy do dziś. Ślady pana pracy wciąż rozbrzmiewają w dźwiękach instrumentów, sukcesach uczniów oraz w pamięci wszystkich, którzy mieli szczęście uczyć się i współpracować z panem. Pana dorobek to nie tylko nauka gry na instrumentach, również wychowanie wielu pokoleń młodych ludzi wrażliwości, kultury i miłości do muzyki. Jesteśmy wdzięczni za każdy dzień, każdą lekcję, koncert, radę i uśmiech, które pozostawiły trwały ślad w historii naszej szkoły. Z okazji jubileuszu życzę panu zdrowia, spokoju, radości i wielu chwil wzruszeń. Niech muzyka, której poświęcił Pan życie, każdego dnia – niosąc piękno, i wspomnienia minionych lat”.

Prosimy o nagrodę, bo:
Lech Serpina ze swoimi skrzypcami jest wszędzie, gdzie zostanie zaproszony, a także tam, gdzie wie, że na jego muzykę ludzie czekają. Sam, z własnej inicjatywy, przychodzi np. na otwarcia wystaw w galerii UTW, uczestniczy w naszych wycieczkach i imprezach plenerowych, nie oczekując wynagrodzenia za swoją muzykę. Bardzo wdzięczni jesteśmy p. Serpinie za angażowanie się w różne formy pracy UTW.
To zaskakujące, że artysta, który wykształcił wielu uczniów, a całe życie poświęcił niesieniu muzyki do odbiorców, nie ma żadnych odznaczeń, medali ani nagród państwowych, wojewódzkich lub miejskich. Jedyną jest przyznana (na wniosek UTW) przez ministra kultury Odznaka Zasłużony dla Kultury Polskiej. A przecież od wielu lat niesie – przede wszystkim gorzowianom – muzykę popularną na najwyższym poziomie wykonawczym.

6.X.2026 r.
Tekst: Krystyna Kamińska